07 czerwca 2017    Home , Wiedza , Żywienie , Zdrowie

Uczulenie na jedzenie

Znacznie częściej słyszy się o alergii „na psa” niż o uczulonym psie. Może dlatego, iż część objawów psiej alergii bywa czasem mylona przez właścicieli z innymi chorobami dermatologicznymi, czy dotykającymi układu pokarmowego. Niemniej psi alergicy to dość popularni pacjenci gabinetów weterynaryjnych. Dziś o czworonogach, które cierpią z powodu alergii na określony składnik pokarmowy.

Alergię najłatwiej wytłumaczyć jako nadwrażliwość systemu odpornościowego. Jeśli funkcjonuje on prawidłowo, doskonale rozróżnia substancje zdrowe czy neutralne od tych, które faktycznie mogą zaszkodzić. U alergika natomiast dochodzi do błędnej interpretacji ze strony organizmu. Zupełnie nieszkodliwy element diety zostaje potraktowany przez układ odpornościowy jako wróg, a przeciwko niemu wytoczone ciężkie, ofensywne działa. Skutki tego ataku, to mówiąc ogólnie - objawy alergii. W zależności od stopnia nasilenia alergii oraz cech indywidualnych organizmu, mogą mieć one różne nasilenie - od łagodnego aż po ostre, najbardziej uciążliwe, mające duże przełożenie na jakość psiej egzystencji. Uczulenia najczęściej diagnozuje się u młodych zwierząt - najwięcej pacjentów mieści się w przedziale wiekowym 6 miesięcy - 4 rok życia, ale do gabinetów trafiają także seniorzy z alergią.

Część rekacji, które odpowiadają objawom alergii może przebiegać bez udziału układu odpornościowego. Dzieje się tak w sytuacji, kiedy w organizmie czworonoga brakuje któregoś z enzymów odpowiedzialnych za trawienie określonego rodzaju pokarmu. Wtedy mamy do czynienia nie z alergią a nietolerancja pokarmową. 

Ale powróćmy do typowej alergii pokarmowej. Psy najczęściej bywają uczulone na białka, węglowodany, dodatki pokarmowe (konserwanty, barwniki, substancje smakowe i zapachowe) oraz tzw. zanieczyszczenia pokarmowe (antybiotyki, metale). Właściciele najczęściej obserwują reakcje skórne i to one w wielu przypadkach skłaniają ich do wizyty u weterynarza. Bardzo często zaczyna się od swędzenia - pies uporczywie drapie się np. w jedno miejsce. Zdarza się też tak nasilony świąd, że właścicielom wydaje się, że psa swędzi absolutnie każdy jego centymetr. Do często obserwowanych symptomów alergii należą także: uporczywe wycieranie pyska, wzmożone ocieranie się o meble, czy obsesyjne wylizywanie łap. Jeśli wywołany alergią stan zapalny rozwija się w kanale słuchowym zewnętrznym, organizm często traktuje go jak typową infekcję i starając się chronić ucho, produkuje więcej, stanowiącej barierę ochronną woskowiny. Na skutek tego w przewodzie słuchowym powstaje ciemnobrązowa wydzielina, która towarzyszy reakcji alergicznej w tym miejscu. Pies często sygnalizuje dyskomfort w uszach poprzez potrząsanie głową, albo ocieranie się uszami o różne przedmioty. 

Uporczywe swędzenie i spowodowany nim odruch drapania często jest przyczyną wtórnych stanów zapalnych skóry. Mogą pojawiać się na niej krostki, łuski, strupki, przebarwienia, liszaje, wyłysienia i inne zmiany, najczęściej o charakterze grzybiczo - bakteryjnym.

Tak na alergeny pokarmowe reaguje skóra. Zdarza się też, choć rzadziej, że odpowiedź organizmu na alergen występuje w w formie objawów żołądkowo - jelitowych. Niepokój powinny wzbudzić utrzymujące się przez dłuższy czas luźne stolce, wzdęcia , biegunki , bóle brzucha czy pozornie niczym nie uzasadniony spadek masy ciała.

 

No dobrze, ale jak dowiedzieć się co uczula naszego czworonoga? Rozpoznanie alergii pokarmowej zawsze zaczyna się wywiadem przeprowadzonym z psim opiekunem. Na podstawie wiedzy o objawach oraz dokładnemu badaniu klinicznemu (czasem lekarz zleca także badania dodatkowe) weterynarz jest w stanie zdiagnozować uczulenie, ale nie wskaże co jest alergenem. 

 

Pierwszym krokiem w kierunku poprawy zdrowia naszego podopiecznego powinna być dieta eliminacyjna. Polega ona na zastąpieniu dotychczasowej karmy daniami, których wcześniej pies nie jadł. Aby dała ona widoczne efekty, należy ją stosować minimum 4-6 tygodni. Weterynarze zalecają aby wprowadzone posiłki zwierały tylko jedno źródło białka i jedno węglowodanu, aby ograniczyć możliwość kolejnych uczuleń. Pierwsze efekty nowej diety mogą być widoczne po 2-3 tygodniach, ale czasami czeka się na nie znacznie dłużej - nawet do 8 tygodni.

 

Kiedy stwierdzimy, że objawy alergiczne ustąpiły, przeprowadza się tzw. próbę prowokacyjną, czyli powrót do żywienia sprzed nowej diety. Jeśli wraz ze starym sposobem karmienia powrócą objawy skórne (w czasie od 4 godzin do 14 dni ) uznaje się, że rozpoznanie alergii pokarmowej było prawidłowe. Teraz dopiero można przystąpić do etapu Identyfikacji alergenu pokarmowego. Pojedynczo wprowadza się więc produkty, które występowały w starej diecie. Składnik uczulający wywoła wprawdzie reakcję, ale dzięki jego odnalezieniu będzie można skutecznie wyeliminować go z psiego menu. Właśnie na tym - czyli na unikaniu kontaktu z alergenem - oparte jest leczenie psa alergika. Mówiąc inaczej - wszystko sprowadza się do odpowiednie diety. 

Poszukując nowego sposobu żywienia, warto przemyśleć kilka sposobów żywienia, które zmniejszają ryzyko reakcji alergicznej. Należą do nich:

  • diety domowe – przygotowanie przez właścicieli wg ścisłych wskazówek lekarza weterynarii, albo catering domowy z produktów które nie znajdują się na liście alergenów naszego podopiecznego
  • klasyczne diety komercyjne zawierające nowe źródła białka (jagnięcina, kaczka, ryby, jaja, mięso z kangura) oraz węglowodanów.
  • diety nowej generacji zawierające hydrolizowane białko, różniące się stopniem hydrolizy.

 

Lekarz weterynarii

Marek Turos

Uczulenie na jedzenie